Zil 157 RADAR R15 V1.0.0.0
Zil 157 RADAR R15 V1.0.0.0
W 1952 roku SRI-244 rozpoczął prace rozwojowe nad radarem wczesnego ostrzegania P-15. Do 1955 roku radar przeszedł próby państwowe i został przyjęty do służby w wojskach przeciwlotniczych radzieckich sił zbrojnych. [1] P-15 został zaprojektowany do wykrywania nisko lecących samolotów i był powiązany z systemem przeciwlotniczym S-125 „Neva” (nazwa NATO SA-3 „Goa”), choć później został zastąpiony radarem P-15M2 „Squat Eye”, który w celu poprawy zasięgu miał pojedynczą antenę radarową zamontowaną na maszcie o wysokości 20–30 metrów. [2]
W 1959 roku zmodernizowany radar śladowy P-15M przeszedł państwowy program testów, zastępując przestarzałą elektronikę opartą na rtęci. W 1962 roku kolejna modernizacja P-15 przeszła testy jako P-15N, opracowana i wyprodukowana przez Zakłady Mechaniczne w Uljanowsku. [1] P-15N wprowadził czulszy odbiornik, który poprawił zasięg wykrywania, oraz nowy wzmacniacz dla nadajnika. Dalsze ulepszenia wprowadzono w 1970 roku, kiedy P-15MN przeszedł testy. P-15MN zawierał koherentny impulsowy filtr Dopplera (wskaźnik ruchomego celu) w celu wyeliminowania pasywnych zakłóceń (do 50 dB), [1] pierwszy radar tego typu w Związku Radzieckim. [3] Wreszcie, w 1974 roku, modernizacja P-15 była tak rozległa, że zaowocowała nowym oznaczeniem, P-19 „Dunaj”, znanym również jako 1RL134. P-19 jest znany w Oc
Autor:karl zu
