P40 Armour Long Track V1.0.0.0
P40 Armour Long Track V1.0.0.0
Radar P-40 serbskiej 250 Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej.
Prace nad radarem P-40 rozpoczęły się w 1960 roku, a w 1962 roku radar przeszedł próby państwowe i w 1963 roku został przyjęty do służby w wojskach przeciwlotniczych radzieckich sił zbrojnych.[1]
W 1965 roku P-40 otrzymał oznaczenie GRAU 1S12, ponieważ został przyjęty jako radar namierzania celu w mobilnym systemie obrony przeciwlotniczej 2K11 Krug. Główną różnicą między P-40 a 1S12 jest dodatkowy „system telekodowania” 1S62 z anteną teleskopową z przodu po prawej stronie podwozia, umożliwiający wymianę danych między 1S12 a 1S32.
Samolot P-40 został opracowany przez Instytut Badań Naukowych nr 208 GKRE, który później stał się znany jako NIIIP Minradiopromu, w produkcji prototypu pomagał również OKB-588 (późniejszy Zakład Elektromechaniczny Lianozowski, LEMZ).[1]
W latach 1966–1968 radar został zmodernizowany, co zwiększyło zasięg systemu. Później, w latach 1969–1970, zasięg radaru został ponownie zwiększony, a także uzyskano większą niezawodność.[1]
Autor:karl zu
